در اين كلمه هشدارى بر لزوم نگرش مىباشد چون پندگيرى كه آدمى را به مطالب بلند و خوشبختى دائمى مىرساند و لازمهء آن منزجر شدن از نواهى پست و پندنيوشى از جاهايى كه موجب بدبختى آدمى است . و آنچه واجب ذاتى جز به آن كامل نمىشود سزاوارتر است كه واجب الوجود باشد . توفيق دهنده براى رسيدن به حق ، خداست .